Jolanda Linschooten live te volgen tijdens Marathon des Sables

  •   
linschooten

Nederlands sterkste ultratrailloopster Jolanda Linschooten, auteur van Niet de race maar de reis, loopt van 3 april t/m 10 april de Marathon des Sables (Marathon van het Zand), een zesdaagse ultraloop van ongeveer 254 km, die sinds 1986 jaarlijks wordt gelopen in de woestijn van Zuid-Marokko. De loop wordt beschouwd als de zwaarste voettocht ter wereld. Volg Jolanda Linschooten op de voet tijdens haar race.


Blog Jolanda Linschooten

Marathon des Sables V – De dubbele zandmarathon
Vandaag staat er 91,7 kilometer op het programma met onderweg zeven checkpoints. Meer dan een dubbele marathon… Deze dag mag door de lopers worden gespreid over twee dagen, maar wie voor een goede klassering meedoet loopt deze etappe non-stop. Gestart wordt om 10.00 uur NL-tijd, dus tegen 12.00 uur gaan we de loop volgen totdat Jolanda hopelijk voor middernacht binnenkomt. De grote kunst bij deze lange afstand is het verdelen van de je krachten en regelmatig zijn er deelnemers die de laatste kilometers niet meer vooruit te branden zijn, waardoor plotseling flinke verschuivingen in het klassement optreden. De top 5 dames (en top 10 heren) start 4 uur na de rest van het veld, dus wie de doorkomsten op Darbaroud.com volgt moet daar wel rekening mee houden. Straks een blik in het roadbook en dan op voor ‘the longest day’.

Deze video is van dag twee. Een deel van de route gaat hier vandaag in tegengestelde richting doorheen.

Marathon des Sables IV – Niet de race, maar de reis
FvZ: Een bijzondere dag gisteren. Terwijl Jolanda op bivak zat met een rugblessure konden de kijkers thuis de indrukwekkende uitzending van KRO’s De Wandeling volgen, waarin Jolanda vertelde over haar moeilijke jeugd, hoe ze daarna haar leven heeft omgebogen en niet het verleden laat bepalen wat er met je gebeurd. “Kijk maar hier sta ik. Ik kan heus wel wat!” De 180 graden draai die Jolanda met haar mindset maakte dwingt respect af. Lopen met een wrakke rug vraagt een buitengewoon doorzettingsvermogen en veel toploopsters zouden hier afhaken. Een plek in de subtop staat niet zo mooi op je loop cv, dan liever uit de uitslag geschrapt. Maar Jolanda zou Jolanda niet zijn als ze er ondanks alles niet het allerbeste van maakt. We zijn dan ook razend benieuwd of ze vandaag overeind weet te blijven. Een blik in het roadbook:

De derde etappe gaat over 36,7 kilometer. Naar CP 1 op 14 kilometer ligt een lang stuk met kleine zandduinen. Dan wat stenige stukken, een soort bergpas, een wadi en het nodige zand naar CP2 op 25,9 km. Het laatste stuk gaat over een glooiende jebel en na weer wat zand komt het bivak in zicht na 36,7 kilometer. Om 11.30 uur NL tijd is er gestart, dus vanaf 12.00 uur gaan we weer naar de doorkomsten kijken.

De sattrackers halverwege naar CP1 laten zien dat Jolanda goed in beweging is. En inderdaad, doorkomst op CP1:

1. Elisabet Barnes in 1.28.54”, op ca. 3 minuut gevolgd door Sedykh en Howard. 4. Klein op 4.14” en die loopt zo langzamerhand een aardige achterstand op in het klassement. Jolanda komt verrassend als 8e door op 14.14” achter Barnes. Bij CP 2 gaan we eens voorzichtig kijken wat dit voor het klassement zou kunnen betekenen, maar het goede nieuws is dat Jolanda het er niet bij laat zitten en haar top tien plek niet gratis weg geeft.

Bij CP2, na 25,9 kilometer komt de inmiddels bekende top vier als eerste door. 1. Elisabet Barnes in 2.29.12” gevolgd door Laurence Klein die het er niet bij laat zitten en een tussensprintje heeft gemaakt op 3.27”, daarna Sedykh en Howard. Jolanda komt door als 9e dame op 32.56”, anderhalve minuut voor Megahn Hicks. In het klassement zou Rebecca Ferry Jolanda nu voorbijgaan, maar op haar beurt zou Jolanda weer Claire Morrisey voorbij kunnen gaan. We moeten echt afwachten tot de finish voor dat we weten of Jolanda haar plaats weet vast te houden…

Na 36,7 km komt opnieuw Barnes als snelste binnen na 3.48.54”, 2. Klein op 7.18” en 3. Howard op 13.42”. Klein loopt wat in op Howard in het klassement en met de ultra-etappe van morgen op het programma kan ook in de top drie nog een verschuiving plaatsvinden. De nummers 4 en 5, Natalia Sedykh en Gemma Game hebben inmiddels op meer dan een uur achterstand. Maar hoe gaat met de groep die daar achter zit…

Jolanda komt binnen als 8e dame op 49.24” achter Barnes. Rebecca Ferry zat een precies een minuut voor Jolanda en loopt dus wat op haar in, het verschil is 5.24” in het voordeel van Jolanda. Jolanda is 3.43” ingelopen op Megan Hicks die 6e staat in het klassement, maar het verschil is nu ongeveer een half uur. Jolanda loopt een minuutje in op Melissa Venables, verschil is nu 7.20” Ook heeft Jolanda vandaag Claire Morrisey een flink stuk achter zich gelaten, 19.55” en jawel… ze klimt daarmee een plaats in het klassement naar de 9e plek.

Satphone Jolanda: “Het was een vrij vlakke route, goed te doen met een paar zandstukken. Ik heb alles en iedereen laten gaan en heb volledig mijn eigen race gelopen. Liep steeds vlakke tijden tussen de posten. Ondanks de pijn heb ik toch goed geslapen en kan redelijk vrij bewegen. Ik ben de enige in mijn tent zonder blaren. Tegen het einde begon ik steeds meer mensen in te halen, er was een stuk duin met wat klimmen en opeens kreeg ik vleugels. Megan Hicks liep me achterop, en we hebben even gepraat. Ze kwam voor een podiumplek en dat zit er niet meer in, ook zij moet haar plannen enorm bijstellen. Uiteindelijk was ik toch weer sneller en liep bij haar weg de laatste kilometers naar de finish. Ik mankeer niks, maar kijk niet echt uit naar de 90 kilometer van morgen, het is wel heel, heel erg lang… Ik moet me gewoon nog goed opladen. (dat is niet zo gek – Jolanda is net anderhalf uur binnen – FvZ).”

Morgen start het hele veld om 10.00 uur. Alleen de top 5 dames en top 10 heren starten vier uur later om 14.00 uur (NL-tijd). De toplopers lopen dan het hele veld voorbij, wat een lastig beeld geeft in de tussentijden. Elisabet Barnes heeft goede kansen, maar moet wel laten zien dat ze ook een goede ultra in haar benen heeft. De dames op de plaatsen 5 t/m 12 zitten binnen een uur van elkaar, dus ook daar zal -zo leert de ervaring – nog van alles verschuiven in de 90 kilometer ultra-etappe van morgen. Het wordt een lange en spannende dag met de finish van Jolanda ergens voor 24.00 uur – als alles volgens plan verloopt. Maar ja… het is maar een plan.

Tot slot nog het algemeen klassement van de eerste twaalf dames met de totaaltijden na drie etappes:

Elisabeth Barnes (SWE) 11.01.18”
Liza Howard (USA) 11.23.14”
Laurence Klein (FRA) 11.35.07”
Natalia Sedykh (RUS) 12.07.48”
Gemma Game (GBR) 12.20.19”
Anna-Marie Watson (GBR) 12.55.03”
Meghan Hicks (USA) 13.08.48”
Melissa Venables (GBR) 13.31.38”
Jolanda Linschooten (NED) 13.37.58”
Rebecca Ferry (GBR) 13.43.22”
Claire Morrissey (IRL) 13.48.08”
Emily Foy (GBR) 14.10.11”

Vergeet niet Jolanda aan te moedigen via onderstaande link. Jolanda loopt met nummer 965:

www.darbaroud.com

Marathon des Sables III – Ali Baba en de 1300 lopers
Vandaag staat er 31,1 kilometer op het programma, met maar liefst drie jebels, ofwel bergen en uiteraard wat stukken zandduin. Na de start gaat het al snel geleidelijk omhoog naar Hered Asfer Jebel. Na de berg CP 1 op 12,2 km. Na een stuk met zandduinen begint de klim 15% naar Joua Baba Ali Jebel, ofwel de Ali Baba berg. Bovenin schijnt een wat technische passage te zijn, maar daar zal Jolanda niet van wakker gelegen hebben lijkt me. Na CP2 op 24,6 kilometer klimt het maar liefst 25% naar El Oftal Jebel. Door een wadi, een stenig stuk en zandduinen als toetje gaat het richting finish op km 31,1. Benieuwd of Jolanda beter uit de voeten kan op deze wat technischere dag. Start is om 10.30 uur nl tijd, dus eerste doorkomsten omstreeks 12.00 uur.

Bij CP 1 na 12,2 kilometer komt Jolanda door als 10e dame, 15.01” achter Elisabet Barnes en Liza Howard, die aan de leiding gaan en na 56.01” doorkomen. Laurence Klein volgt op 3.20”, Sedykh op 3.59”. Binnen enkele minuten voor en na Jolanda zitten nog zes dames, die om een plek in de top tien knokken. Bij het volgende CP gaan we voorzichtig kijken wat er in de ranking kan gebeuren. Wel interessant voor de statistiek: Jolanda liep gemiddeld 10,3 km/uur en dat is enorm hard met een rugzak dwars door de Sahara.

Bij CP 2 na 24,6 kilometer komt Jolanda door als 13e dame. 41.18” na de nummer 1 Elisabet Barnes. Nr 2 Howard volgt op 1.29′ en nr 3 Klein op 3.20”. De top drie trekt wat verder uit elkaar. Jolanda levert zoals het er nu voor staat een plaatsje in in het klassement. Op naar de finish en dan kijken of Jolanda haar positie in de top 10 weet vast te houden.

Finish voor Barnes na 3.27.06”, op de voet gevolgd door Howard op 0.16”. Laurence Klein levert weer aardig in vandaag op de twee toppers en komt met 15.50” achterstand binnen. En dan hebben we het toch over de drievoudig winnares, waarvan we weten dat ze dat de ultra-afstand van dag 4 niet haar favoriete onderdeel is. Ook de winnares van 2013, Meghan Hicks is inmiddels als 7e binnen op 38.01” na Barnes. Kortom, er loopt dit jaar een ijzersterk damesveld.

En dan is ook Jolanda binnen, vandaag als 12e loopster. In het klassement komt ze nu op de 9e plek, Claire Morrisey is haar vandaag een minuut of tien voorbij gegaan. Straks natuurlijk nog Jolanda haar update vanuit Marokko en het klassement na twee dagen.

Marathon des Sables 2015 II – Klaar voor de start
Het roadbook voor de eerste dag geeft een afstand van 36,2 kilometer. Volgens de organisatie een zware en hete dag, wat klinkt als een pleonasme voor de Marathon des Sables. In elk geval zijn de eerste 2,2 kilometer vlak en eenvoudig, daarna ligt al de eerste jebel (berg), gevolgd door zandduinen, een droge rivierbedding meer zandduinen, nog een jebel en dan naar de finish. Onderweg twee Checkpoints (CP), waar we de exacte tussentijden te zien krijgen. Hiernaast het eerste deel van het roadbook zoals de deelnemers dat krijgen.

Onderweg zijn alle lopers te volgen met een spot, maar omdat die slechts een keer per tien minuten een positie doorgeeft is de situatie die we op de kaart te zien krijgen nooit actueel en is het alsof de lopers een soort haasje over door de woestijn lopen.

In de Sahara dendert de heli met de cameraploeg over het startvak, Patrick Bauer schiet een gat in de lucht en de deelnemers gaan op weg voor hun Higway to Hell.

Op CP 1 na 13,4 kilometer komt Elisabet Barnes als eerste door na 1.35.34. Op de hielen gezeten door drievoudig ex-winnares Laurence Klein op 0.33”. Liza Howard op 0.51” en Nataly Sedykh op 0.51”. Dan valt er een flink gat in het damesveld en komt Jolanda door als 5e op 9.44”. De winnares van 2013, Megan Hicks komt als 7e door in 13.21”. De eerste indruk is dat Klein – zoals we gewend zijn – en Howard plankgas vertrokken zijn. Barnes en Sedykh zijn (nog) onbekende namen, Jolanda en Meghan Hicks kiezen een rustigere start. Het is nog heel ver…

Op CP 2, na 24,8 km opnieuw Elisabet Barnes als eerste door na 2.33.00, op 2.53” gevolgd door Klein en Howard op 4.05”. Jolanda komt nu door als 6e dame, op 25.37” , Meghan Hicks op 25.41 gaat bijna samen op met Jolanda.

Aanmoedigingen voor Jolanda kun je sturen via deze link op de site van de organisatie: www.darbaroud.com/en/live/write-to-a-competitor. De mails worden ‘s avonds op bivak geprint en uitgedeeld aan de deelnemers. Jolanda loopt met startnummer 0965.

Nog geen beelden binnen, dus geniet voorlopig van deze video:


Bron: www.jolandalinschooten.nl


Marathon des Sables 2015 I – Inpakken

Meer dan 30 jaar geleden, vertrok de jonge Fransman Patrick Bauer met een enorme rugzak richting de woestijn. Hoe jong hij ook was, hij had het even helemaal gehad met de hectiek van zijn werk en dagelijks leven. Meer dan 300 km legde hij in zijn eentje af, bijna twee weken door het zand, maar de innerlijke reis die hij aflegde was nog vele malen langer. Zoals ieder mens in de woestijn het keer op keer zelf zal ervaren: vroeg of laat maakt die woestenij je nederig. Nederig op een mooie manier, zonder te vernederen want het doet geen pijn, het geeft gek genoeg juist kracht.

Patrick Bauer besloot dat zijn ervaring niet uniek hoefde te zijn. Exact 30 jaar terug, april 1986, organiseerde hij de allereerste Marathon des Sables. Enkele tientallen deelnemers stonden aan de start voor wat in die tijd een uniek (en dan ook met argusogen bekeken) race-concept was. Inmiddels is de MdS uitgegroeid tot een immense en zeer geoliede organisatie, uiterst commercieel en met voor deze 30e editie een groter deelnemersveld dan ooit – 1400 – en daar kun je van alles van vinden maar het is daarmee niet alleen de grootste woestijnrace ter wereld, er blijft ondanks alle commercie ook aandacht voor de locale bevolking: de MdS doneert waterputten aan de woestijndorpen langs de route, sport-voor-vrouwen wordt gestimuleerd, sport-op-scholen is een speerpunt.

Het zegt genoeg dat Patrick Bauer straks bij de finish van de laatste dag minutenlang omarmd staat met de Lahcen-broers uit Zagora. Overigens, voor élk van die 1400 mensen heeft Patrick straks een ‘big hug’. Want wat voor elke race geldt, geldt voor ‘de Sables’ dubbel en dwars: “Wether you are a rank amateur or a world champion, the ultimate measure of success is not your performance stats but what you were able to feel while performing.” (Uit ‘Flow in Sports’)

Mijn spullen liggen klaar op bed, inpakken is een kwestie van 1 minuut, dit schamele pakketje spullen dat voornamelijk uit voeding bestaat. De verplichte items als slangebeetset, reddingsdeken, kompas en seinspiegel ligt erbij en meer ook niet. Een windjack, 1 extra onderbroek en 1 paar extra sokken voor op kamp, meer kleding heb ik niet mee. Geen mat, geen brander of andere kookspullen. De woestijn én deelnemers van eerdere edities (en mijn eigen eerdere reizen) leerden me dat minder meestal meer is.

Bron: www.jolandalinschooten.nl


Marathon des Sables

De loop bestaat uit zes etappes die in zeven dagen gelopen worden. De langste etappe is 84 km en de andere zijn tussen de 20 en 40 km lang. Het parcours wordt elk jaar opnieuw bepaald. Iedere deelnemer draagt zijn of haar eigen rugzak met eten, drinken, slaapzak, etc. Het water en de tenten worden door de organisatie geregeld. Overdag wordt een temperatuur van 40 graden of meer bereikt en ’s nachts zakt het kwik tot 5 graden Celsius. Elke deelnemer moet medisch gekeurd zijn. Elke 12 km ontvangen de deelnemers 1,5 liter water en staat een gespecialiseerd medisch team paraat.


Niet de race maar de reis – Jolanda Linschooten

Van Jolanda Linschooten verscheen onlangs Niet de race maar de reis. Een inspireren verhaal over trailrunnen, vrijheid en jezelf overwinnen.
Hoe is het om in je eentje dwars door Engeland, Wales en Schotland te rennen? Ultraloopster Jolanda Linschooten deed het. Ze liep in zes weken een trailrun van 2000 km, in de eenzaamheid van de ruige natuur, door weer en wind.
Ze kwam zichzelf niet alleen fysiek tegen, maar ook emotioneel. Deze tocht werd een innerlijke reis, waardoor ze uiteindelijk haar verleden kon accepteren. Een reis die ze volbracht om zichzelf te overwinnen. En daardoor vrij te zijn.

Bestel het boek of download het e-book.



Maandag is Jolanda Linschooten te gast in KRO’s De Wandeling. Deze uitzending is te zien om 19.20 uur op NPO 2. Meer informatie.