Sophia Loren 80 jaar!

  •   
Sophia Loren

Op 18 september verscheen de autobiografie van Sophia Loren: Mijn leven – Ieri, oggi, domani. Zaterdag 20 september is Sophia Loren 80 jaar geworden! Lees haar autobiografie.

DWDD

Woensdag 17 september was er een item in De Wereld Draait Door over Sophia Loren. Matthijs van Nieuwkerk sprak met Martin Simek over misschien wel de mooiste vrouw ter wereld. Bekijk het item hier terug.

Mijn leven – Ieri, oggi, domani
€ 19,95

Reserveer


Eat & Read: Sophia Loren – 24 september

Naar aanleiding van de autobiografie Ieri, oggi, domani – Mijn leven van Sofia Loren staat de Eat & Read op woensdag 24 september in het teken van La Loren.

Sophia Loren - Eat & ReadDe avond begint bij H. de Vries Boeken. Hier vertonen wij fragmenten van films waarin La Loren speelt, die Ronald Simons (programmeur bij Eye Film Institute) van commentaar zal voorzien. Hier heeft u ook de mogelijkheid om de biografie Mijn leven van Sofia Loren aan te schaffen. Daarna schuiven wij aan bij STAAL voor heerlijke gerechten uit La Lorens kookboek: Koken Con Amore.

Woensdag 24 sept., aanvang: 18:00 uur
Ontvangst bij H. de Vries Boeken, Gedempte Oude Gracht 27 Haarlem, diner in STAAL
Toegang: € 29,50 p.p.
Reserveren: info@staalhaarlem.nl of 06 5574 0685 (Sabien)

Op Facebook maak je kans op gratis toegang. Upload een selfie waarop je Sophia Loren nadoet met de grote houten vork en lepel en je maakt kans!


Sophia Loren blog door Harmen van Straaten

Harmen van Straaten illustreerde meer dan 400 boeken en schreef er meer dan 50. Lezers van alle leeftijden omarmen de verhalen over Superjan, Fien, Tim, Spuit Elf, Sydney en het recent verschenen Feestvarkentje. In 2013 schreef en illustreerde hij het Kinderboekenweekgeschenk.

Bijna niemand weet dat Harmen een groot bewonderaar is van Sophia Loren. Zij staat voor schoonheid, stijlvolle glamour, het moederschap, voortreffelijk koken en het Italiaanse Dolce Vita.
Als Harmen niet in Amsterdam is, tekent en schrijft hij boven op een berg in zijn romantische huis in Italie, alwaar de beroemde foto van Sophia Loren en Marcello Mastrioanni uit Una Giornata Particolare zijn keuken glans geeft.
Speciaal voor de publicatie van de Nederlandse vertaling van Ieri, Oggi, Domani schreef Harmen een vijfluik over de diva Sophia Loren. De eerste bijdrage verschijnt 15 september, de laatste 19 september. Een dag later wordt La Loren 80 jaar. Het boek verschijnt donderdag 18 september.
www.harmenvanstraaten.nl

5. Al dente

Vraag aan een Italiaan hoe een goeie pasta hoort te smaken en hij zal zeggen: al dente. Beetgaar, anders gezegd. Als je aan het strand bent in Italië op een doordeweekse dag gaan de gesprekken van de oma’s die op de kinderen van hun werkende kinderen passen, zonder uitzondering over eten. Daar kunnen ze in Italië niet over uitgesproken raken. In welk pannetje de pastasaus moet worden gemaakt. Waar je de beste porcini kunt kopen en welke wijn daar dan weer bij hoort. Uren kunnen ze kwebbelen over het eten en dat wordt weer aan de dochters doorgegeven. Alleen trouwen die arme meiden dan weer een zoon van een Italiaanse mamma en die zijn dan weer haar eten en manier van koken gewend. Best wel ingewikkeld, het Italiaanse huwelijksleven. Want hoe dan ook: de liefde van de man gaat door de maag. Hoe loste Sophia dat op? Ze schreef haar eigen kookboek. Een onverbiddelijke bestseller; voor de vertaalde Nederlandse editie wordt op Marktplaats gemakkelijk een bedrag van boven de 100 euro betaald. We zien hier Sophia in de mooiste jarenzeventigcreaties bij haar lievelingsgerechten die ze vast elk weekeinde voor haar man Carlo Ponti bereidde. En iedere man wilde wel een hapje van Sophia Loren eten: niet alleen Carlo Ponti, maar ook Marcello Mastroianni genoot van de kookkunst van Sophia, zo vertelde ze onlangs in een interview in een Italiaanse krant. Marcello was haar lievelingsacteur waarmee ze in vele films speelde. Maar op de set waren wel eens spanningen, vertelde ze. Die loste ze ’s avonds op door voor Marcello diens lievelingsgerecht te maken: fagioli con le cotiche (een bonenschotel), en als hij dat at, kwam alles weer goed.
​Op internet vond ik een van Sophia’s recepten, om een beetje van haarzelf in huis en aan tafel te halen. Nu alleen nog zelf even een Marcello Mastroianni regelen. Buon appetito!

Recept: fagioli con le cotiche

This soup recipe is another favorite from Sophia Loren’s cookbook and is something I modified just a tad due to what was available in my pantry and fridge. The original recipe calls for a pound of “cotiche” or pork rind and ham bones to flavor the soup but all I had was ham so I substituted the rind for ham and did away with the ham bone. If you do have any ham bones lying around in your freezer, I say use it.This recipe is a poor man’s dish but is a favorite of the great Italian actor Marcello Mastroianni, a good friend and colleague of Sophia. The recipe is definitely simple and so is the taste but the satisfaction you get from this soup is definitely something that will make you feel good this cold winter’s day.

If you are using cotiche, you may have to clean it by burning the bristles over an open flame. Once cleaned, you will need to cook it in boiling water for two minutes. Once drained, you rinse the cotiche in cold water and wipe it dry before dicing into smaller pieces.

1 lb cotiche or ham, diced
​salt and pepper
​2 lb canned cannellini or Great Northern beans
​cooked ham bone (optional)
​1 tsp dried rosemary
​1 tbsp lard
​2 garlic cloves, minced
​1/2 onion, minced
​2 tbsp fresh basil, minced
​2 tbsp parsley, minced
​2 lbs canned whole peeled tomatoes, diced

Bron: http://ltdanskitchen.blogspot.nl/2012/01/fagioli-con-prosciutto-beans-with-ham.html

4. Una giornata particolare

Op het dak naast mijn huis in het Italiaanse dorpje wappert iedere dag het wasgoed van mijn buurvrouw. Toen ze te lang op haar alimentatie moest wachten, ging ze onuitgenodigd tijdens het feest van haar ex-schoonouders op het plein zitten en ze ging niet weg totdat ze het feest door haar hardnekkige aanwezigheid opbraken. Als ik naar haar wasgoed kijk, moet ik altijd denken aan een klassieke scene uit de film Una giornata particolare, waarin Sophia Loren en Marcello Mastroianni de hoofdrollen spelen. Het is 8 mei 1939, de dag van de grote parade, en Hitler brengt een bezoek aan Mussolini in Rome. Heel Rome is uitgelopen, waaronder ook het gezin van de huisvrouw Antonietta (Sophia Loren). Antonietta blijft achter en ook haar homoseksuele buurman Gabriele (Marcello Mastroianni) Tussen de twee ontstaat die dag een bijzondere relatie die hun levens voor altijd zal veranderen. Terwijl Antonietta de was ophangt op het dak van haar woning in Rome, hoor je de geluiden van de parade op de achtergrond.

Sophia speelt een prachtige rol als huisvrouw veroordeeld tot een rol op de achtergrond. Afgesloofd loopt ze rond, met in haar hoofd nog steeds de herinneringen van de mooie jonge vrouw die ze was voordat ze moeder en huisvrouw werd. Gabriele, die bij de radio werkt, is ook thuisgebleven en overweegt zelfmoord. Dan ontmoeten de twee elkaar. Op het dak probeert Antonietta, die treurt om de weinige aandacht van haar bedriegende man, Gabriele te verleiden, die haar dan afwijst en haar in plaats daarvan laat kennismaken met een wereld buiten haar kleine appartement in Rome.

Op deze dakscène speelt de camera met de schoonheid en het talent van Sophia Loren. ‘The camera must have loved her.’ Los van haar prachtige schoonheid terwijl ze op een winderig dak het wasgoed ophangt, is ze een geweldige krachtige vrouw daar, niet mooier gemaakt dan ze is. Haar jurk wappert om haar heen en zingt een loflied op de huisvrouw. Met haar droevige ogen berust ze in haar lot, terwijl ze nog in de kracht van haar leven is. 41 jaar is Sophia dan, en haar personage is van dezelfde leeftijd.

Toen mijn Italiaanse buurvrouw vanmorgen de was ophing, wat zal ze toen gedacht hebben? Zou ze ooit de film hebben gezien en, als ze met haar wasmand naar het dak loopt, voorzichtig met een hand door een haarlok strijkt en haar schort voelt wapperen in de wind, denken: ‘Eigenlijk ben ik ook een beetje Sophia’? Zou dat niet mooi zijn – Sophia als standbeeld met schort, afgezakte kousen en slonzig haar, als inspiratiebron voor alle huisvrouwen in de wereld.

3. La bellezza eterna

Wie tegenwoordig aan de Italiaanse kusten vertoeft zal opmerken dat een grote groep vrouwen daar zich laat restaureren. Velen schieten daarbij uit. Borsten die rechtop blijven staan en als kleine voetballen uit hun bikini’s lijken te knallen. Lippen die zo dik zijn dat ze nog nauwelijks kunnen bewegen.Vrouwen die na een liposuctiebehandeling de taille hebben van van een meisje van 16 jaar. Marmeren botoxgezichten en ogen die je voor altijd blijven aanstaren als een koe die voor het eerst elektrisch wordt gemolken. En natuurlijk het doorgeverfde haar in alle – en soms meerdere – kleuren van de regenboog.

Voor de stylist van het zuiden moet de Italiaanse kust een fontein van inspiratie vormen. Zelfs in het kleine dorpje in Italië waar ik vaak ben, hebben de dames zich op het schoonheidsideaal gestort. Een aantal dames was de afgelopen jaren juist steeds meer aan het uitdijen, maar die trend is gestopt. De dames hebben en masse de weg gevonden naar een kliniek in Bergamo waar ze een maagverkleining ondergaan. Onze Marie van de alimentari is nu zelfs zo slank dat ze met het gezin voor een cruise is vertrokken langs wat plaatsen aan de Middellandse Zee, om haar nieuwe vormen in een bikini te kunnen tonen. Elke Italiaanse vrouw loopt immers in een bikini.

Het is natuurlijk ook niet makkelijk voor de Italiaanse vrouw in het algemeen, die dagelijks op tv en in de kranten alleen maar weelderig gevormde topmodellen ziet met de perfecte maten. Dat kan niet goed zijn voor het zelfbeeld van de doorsnee Italiaanse vrouw. En zeker niet als je elke keer weer ziet hoe Sophia het flikt om het gevecht met de tijd moeiteloos te winnen. Hoe zou Sophia erin zijn geslaagd op elke leeftijd er zo goed uit te blijven zien, in welke verschijning dan ook? Zou ze ook heel af en toe in het geheim naar Bergamo zijn afgereisd, zonder dat wij dat mogen weten, of zou ze echt uit zichzelf zo mooi 80 jaar zijn geworden? We zullen het nooit weten. Het is nog een groter geheim dan de benoeming van een nieuwe paus. Is het niet verleidelijk om mee te gaan in de droom dat Sophia de fontein van de eeuwige jeugd heeft gevonden; dat ze net als Obelix met zijn superkracht te lang in de ketel toverdrank heeft gelegen? Dat er eigenlijk twee grande bellezza’s zijn: Rome, en Sophia (als opvolgster van de Egyptische farao Nefertite). Dat als er over honderden jaren een foto van Sophia wordt gevonden, die in een museum komt te hangen. Regina Sophia: la bellezza eterna.

2. Mamma mia

Ik speelde vroeger bij Gerardje en die had alles wat ik niet had. Een aquarium met tropische vissen. Een kleuren-tv, als eerste in de straat. Een racebaan met een rode auto en een blauwe auto. De blauwe auto reed langzamer en daar mocht ik dan altijd mee racen. De moeder van Gerardje had een dansjurk van gele stof en die hing in de keuken en boven het aanrecht hing een foto van Sophia. Ik denk dat ik toen verliefd raakte op Sophia. Ze had iets met tijgerprint om haar hoofd, kan ik me herinneren. Ik droomde ervan dat ze zo’n mooie dansjurk had als de moeder van Gerardje. En dat ze voor me ging winkelen en net zo’n mooi matrozenpakje voor mij ging kopen als voor haar eigen zoon. Dat had ik gezien in de leesportefeuille die ze ook hadden bij Gerardje thuis, die wij thuis ook al niet hadden. Omdat mijn moeder dat ordinair vond, net zoals, de kleuren-tv, het aquarium, de racebaan, de Venetiaanse gondel met lichtjes in de vensterbank, de kerstboom met gekleurde lichtjes, de drukasbak. Ik vond dat jammer, want dit waren allemaal lievelingsspulletjes geworden van mij. Hoe kon je gekleurde elektrische kerstlampjes nou niet mooi vinden en een kerstboom met echte kaarsjes zonder engelenhaar wel? Onbegrijpelijk vond ik het. Ook net zo onbegrijpelijk als dat mijn moeder Sophia ook plaatste in het rijtje van mooie spulletjes die ze bij Gerardje wel hadden maar bij ons thuis niet.

Pas later begreep ik een beetje waarom je tegen een vrouw beter niet kunt zeggen dat je een andere vrouw heel mooi vind. Die vinden dat gewoon niet zo fijn, en zeker niet als je droomt dat je Sophia Loren als moeder hebt, die voor jou haar gele dansjurk aantrekt en je uit de kerstbijbel gaat voorlezen onder een kerstboom die tot het plafond reikt vol met gekleurde lampjes en engelenhaar. En terwijl je daar in je matrozenpakje zit, krijg je een pak met een racebaan met een rode en blauwe auto die allebei even snel rijden. Kijk, als je tegen je eigen mamma mia vertelt dat je droomt van een andere mamma mia, is ze natuurlijk niet blij. Dat vindt geen enkele mamma fijn, zeker niet a;s ze met veel moeite geld bij elkaar heeft gesprokkeld voor een tweedehands rode fiets voor je verjaardag. Prima mamma mia, secunda Sophia.

1. Daar gaat ze…

Daar gaat ze op haar fiets tussen de auto’s door, achteloos en onaantastbaar. Ze trekt zich niks aan van een automobilist die naar haar fluit en ciao bella roept. Want de hoeveelste zal hij zijn geweest vanaf het moment dat ze met al haar Romeinse goddelijkheid van huis vertrok? Zou ze zijn uitgewuifd door haar liefhebbende man, die nog steeds peinst: ‘… en zoveel schoonheid heb ik nooit verdiend.’

Misschien is ze net door rood licht gereden, waarna de carabiniere haar maar in haar grote kattenogen hoefde te kijken om het haar onmiddellijk te vergeven. Die glimlach om haar mond was alleen voor hem bedoeld, dat weet hij zeker. ‘… en zelfs de hoeders van de wet kijken minzaam als ze fout parkeert, en zelfs de flikken hebben pret als ze sensueel voorbij marcheert.’

Waar zal ze naar toerijden? Vast naar een belangrijke filmafspraak. Misschien dat ze daarna nog een ristorante bezoekt voor een heerlijke pasta en het recept opschrijft voor haar kookboek. Want dat wil ze ook nog een keer: een eigen kookboek. Om te laten zien dat ze naast filmgodin, knappe minnares en echtgenote ook nog een ster achter het fornuis is. En dat ze goed is voor haar moeder, vast en zeker. Want die is ze echt niet vergeten. Dankzij haar heeft ze tenslotte ooit aan een schoonheidsverkiezing mee gedaan, en daarmee is het allemaal een beetje begonnen. Nee, ze gaat vast twee keer per week een stukje wandelen met haar moeder. Die heeft er alles voor overgehad om Sophia beroemd te laten worden. Die Sophia – ze werd vroeger de sprinkhaan genoemd, zo dun als een spriet was ze. Moet je haar nu eens zien! Of moet je haar zuster zien, al is Sophia de knapste. Sophia gaat vast af en toe naar de kerk om een kaarsje aan te steken voor een zieke of een overledene. Ik weet het bijna zeker. ‘De bisschop zegt: dit is Gods werk’, zingt Clouseau verder.

Zo rijdt ze in al haar volmaaktheid door de stad en iedereen gaat zonder gebaar voor haar opzij. Daar zouden de fietsbellende vrouwen in het Amsterdamse verkeer nog van kunnen leren. Sophia zou niet weten waar een fietsbel voor dient. Dat er in Italië niet naar voorbeeld van Frankrijk – met zijn Marianne – een borstbeeld van Sophia in elk stadhuis prijkt mag een raadsel heten.

Daar gaat ze… terwijl ze in de woorden van Clouseau ongegeneerd op haar fiets voorbij marcheert, en iedere man die haar zo ziet rijden moet even denken: ja, zo zal, nee, zo móét de hemel eruitzien.


Sophia Loren

Mijn leven – Ieri, oggi, domani
€ 19,95

Reserveer

Sophia Loren werd geboren op 20 september 1934 als Sofia Villani Scicolone en groeide op in een arme buurt bij Napels. Ze begon haar fabelachtige loopbaan op veertienjarige leeftijd, toen ze een schoonheidswedstrijd won.

Al in 1957 speelde ze samen met Cary Grant en Frank Sinatra in een Engelstalige film: The Pride and the Passion. Dat is ook het jaar dat ze trouwde met haar grote liefde, Carlo Ponti.

Scène met Sophia Loren uit The Pride and the Passion.

Haar filmcarrière laat zien dat Loren een van de allergrootste actrices is die de twintigste eeuw heeft gekend. Ze speelde in 93 films en werkte met grootheden als Vittorio De Sica, Marcello Mastroianni, Dino Risi, Alberto Sordi, John Wayne en Anthony Quinn. Ze won meer dan 45 prijzen, waaronder een Academy Award voor haar hoofdrol in La Ciociara, een BAFTA Award en diverse Golden Globes. Ze wordt over de hele wereld gezien als een icoon in de filmgeschiedenis.

Sophia Loren vindt bij toeval een doos met oude schatten terug: elk object is een aandenken aan het sprookjesachtige leven dat ze heeft geleid. Gesprekken, onbekende details, merkwaardige anekdotes en geheimpjes komen bij haar boven.

Aan de hand van die tastbare herinneringen begint ze te vertellen, op een persoonlijke manier en met veel intrigerende details.

En zo komt allengs het beeld naar voren van een bijzondere vrouw, die haar stempel onuitwisbaar heeft gedrukt op een heel tijdperk. Het zelfportret van een vrouw met een ongeëvenaarde schoonheid en een warm hart, de enige Italiaanse filmster van wie de hele wereld hield. Het boek bevat veel nooit eerder gepubliceerde feiten en gevoelens, en een grote hoeveelheid van de mooiste foto’s uit haar leven.

Mijn leven – Ieri, oggi, domani is daardoor niet alleen een unieke autobiografie, maar ook een fascinerend portret van de filmwereld in de twintigste eeuw.

Documentaire Sophia Loren